Kızıl Saçlı Üsküdar Escort Rüya

Esenyurt Kuruçeşme Sanayi Bölgesi’nin devasa imalat hangarlarına, plastik hammadde silolarına ve ağır nakliye tırlarının geçtiği çamurlu caddelere kış akşamının dondurucu poyrazı çökerken, Avcılar’daki meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki İrem, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın kaşkoluna sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs durağına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını erimiş polimer, soğutma yağı ve sıcak plastik kokan sanayi alanından aşağıya çevirdi.

İrem, plastik enjeksiyon pres ustası olan babasının yüksek sıcaklıktaki hammadde besleme kazanında meydana gelen hidrolik basınç patlaması sonucu ağır yaralanıp iki elinde doku kaybı ve işitme engeli yaşaması üzerine sekiz ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan fizik tedavi ile ameliyat masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları bu beyaz eşya ve otomotiv sanayii için hassas plastik parçalar üreten fabrikada çapak alma, mikronluk tolerans kontrolü ve palet ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; devasa enjeksiyon preslerinin derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, plastik dumanı ve koruyucu yağ kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; iki yüz otuz derece sıcaklıktaki kalıplardan çıkan plastik motor muhafazalarının kenarlarındaki çapakları pnömatik neşterle temizlemek, dijital kumpasla duvar kalınlığını doğrulamak ve hazır olan parçaları ahşap paletlere istifleyip çelik çemberle bağlamaktı. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve polimer dumanı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

İrem’in tek hayali, Yıldız Teknik Üniversitesi İmalat Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak ileri derece endüstriyel kalıp tasarımı ve polimer teknolojileri geliştiren uzman bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Kimya özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle ağır plastik parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki termodinamik, organik kimya ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, Manisa’daki beyaz eşya fabrikasına sevk edilecek beş yüz adetlik özel buzdolabı aksam setinin son kontrolü, çapak temizliği ve paletlenmesi acilen bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük İrem’e kaldı. Saatlerce plastik dumanı ve sanayi yağı kokusunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve ahşap paletlere istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı plastik tozu ve makine yağı kokar halde fabrikayı kilitledi. Kuruçeşme otobüs durağına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama İrem, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliordu.