Kışın ilk soğukları Moda sahilini etkisi altına aldığında, saat henüz öğlen ikiydi. Lise son sınıf öğrencisi Zeynep, son ders belgesel izleme saati olduğu için öğretmeninden izin alıp okuldan biraz erken çıkabilmişti. Üzerindeki okul forması ve sırtındaki ağır çantasıyla, Kadıköy’ün ara sokaklarına doğru hızlı adımlarla yürümeye başladı. Rüzgâr Marmara’dan estikçe içini titretiyor, ama o adımlarını yavaşlatmıyordu.
Zeynep on sekiz yaşındaydı. Yalnız yaşayan halasının yanında kalıyor, bir yandan üniversite sınavına hazırlanırken diğer yandan halasının sağlık masraflarına katkı sağlamaya çalışıyordu. Okul çıkışlarında durak yeri, Kadıköy Çarşısı’nın içindeki küçük, taze toprak ve ıslak yaprak kokan bir çiçekçi dükkânıydı. Dükkânın sahibi Yaşar Usta, yaşlılığı yüzünden artık buketleri bağlamakta ve ağır seramik saksıları taşımakta zorlanıyordu.
Zeynep dükkâna girer girmez sırt çantasını tezgâhın altındaki gizli bölmeye koyar, üzerindeki okul ceketini çıkarıp kalın bir önlük takardı. İş sadece çiçek satmak değildi; buz gibi buzlu suların içinde gülleri temizlemek, dikenleri tek tek ayıklamak ve sabah halden gelen yüzlerce karanfili satışa hazır hale getirmekti. Soğuk suyun altında parmakları hissizleşir, elleri çatlamaya başlardı.
En büyük mücadelesi ise zamanlaydı. Sınav maratonu yaklaşırken, müşterilerin azaldığı akşamüstü saatlerinde tezgâhın arka tarafına sakladığı soru bankalarını açar, bir yandan elindeki kurdeleyle buket bağlarken bir yandan da biyoloji sistemleri ezberlemeye çalışırdı. Bazen dükkânın ışıklı tabelası altında, akşam gürültüsünün ortasında tezgâha eğilmiş soru çözerken çarşıdan geçen akranlarını görürdü. Onlar kafelerde sohbet ederken kendisinin nemli dükkân ortamında ter dökmesi bazen ağırına gitse de gözlerini kapatıp hayalindeki üniversite kampüsünü düşünürdü.
O akşam, Kadıköy sokaklarını aniden yoğun bir sis kapladı. Vapur seferlerinin iptal edilmesiyle binlerce insan çarşıya akın etti. Dükkân birdenbire akşam evine hediye götürmek isteyen müşteri dalgasıyla dolup taştı. Zeynep, bir yandan soğuk sudan sızlayan elleriyle kırk adet özel buket hazırlamak, bir yandan da kasa hesabını tutmak zorunda kaldı. Gece yarısına doğru dükkânın kepengini indirirken yorgunluktan dizleri titriyordu. Ancak cebine koyduğu yevmiye ve çantasına yerleştirdiği bitirilmiş test fasikülüyle eve doğru yürürken, İstanbul’un soğuk sisinin arkasında kendi geleceğinin parladığını hissediyordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.