Kartal Dolgun Kalçalı Escort Tuğba

Kartal Soğanlık Sanayi Bölgesi’nin yüksek imalat hangarlarına, giyotin makas gürültülerine ve E-5 karayolundan geçen ağır yük tırlarının gürültüsüne kış akşamüstü çökerken, Pendik’teki meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Tuğba, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın kaşkoluna sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs durağına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını kesme yağı, alüminyum tozu ve kaynak gazı kokan sanayi alanından aşağıya çevirdi.

Tuğba, pres ustası olan babasının yüksek basınçlı eksantrik preste meydana gelen mekanik sıkışma sonucu ağır yaralanıp sağ elinde kalıcı uzuv kaybı ve işitme engeli yaşaması üzerine altı ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan fizik tedavi ile işitme cihazı masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları havalimanları ve hastaneler için yangına dayanıklı alüminyum havalandırma kanalları üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk sac kalınlığı kontrolü ve ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; devasa hidrolik giyotinlerin derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, kaynak dumanı ve ağır metal kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; üç yüz derece sıcaklıktaki fırınlama hattından çıkan alüminyum panellerin kenarlarındaki çapakları pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital kumpasla perçin eksen toleransını doğrulamak ve hazır olan ağır panelleri ahşap paletlere istifleyip çelik çemberle bağlamaktı. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve metal buharı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Tuğba’nın tek hayali, Yıldız Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak yüksek verimli iklimlendirme ve aerodinamik akış sistemleri geliştiren uzman bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Matematik özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle ağır alüminyum parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki termodinamik, katı cisim mekaniği ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, Sabiha Gökçen Havalimanı ek bina inşaatına sevk edilecek beş yüz adetlik özel yalıtımlı kanal setinin son kontrolü, çapak temizliği ve ambalajlanması acilen bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Tuğba’ya kaldı. Saatlerce kaynak dumanı ve metal tozunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve ahşap paletlere istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı alüminyum tozu ve ağır fabrika kokar halde binayı kilitledi. Soğanlık metro durağına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Tuğba, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliordu.