Dolgun Kalçalı Escort Damla

Damla, Eminönü’nün Haliç kıyısına bakan, Ahi Çelebi Camii yanındaki dik ve basık yokuşun ıslak arnavutkaldırımlarında adımlarını sürüyordu. Kucağındaki aşınmış ahşap rölöve sandığını Haliç’ten esen poyrazın getirdiği soğuk yağmurdan korumaya çalışırken, dizlerindeki tüm direncin tükendiğini hissediyordu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Klasik Arkeoloji ve Yapı Konservasyonu Bölümü’nden birincilikle mezun olduktan sonra, Eminönü ve Küçükpazar hattındaki yeraltı Bizans sarnıçlarının tuğla örgü sistemlerindeki kireç harcı çözünmelerini inceleyen bağımsız bir restorasyon projesinde göreve başlamıştı. Ancak projeyi üstlenen özel fon kuruluşu, finansal yetersizlikleri gerekçe göstererek şantiyeyi bir gecede kilitledi ve çalışanların alacaklarını ödemeden sahayı terk etti. Damla, aylardır karanlık sarnıç galerilerinden topladığı harç analiz ve kılcal nem paftalarıyla ortada kaldığı gibi, sahada kiraladığı lazerli dijital kumpas ve nem ölçüm spektrometrelerinin ağır borcuyla da baş başa bırakıldı.

Ocak ayının ısırıcı soğuğunda ilerlerken cebinde kalan son akbil parasıyla ne yapacağını düşünüyordu. Vefa’da kiraladığı bodrum katı odasının sahibi, ödenmeyen iki aylık kira yüzünden o akşam kapının kilidini değiştirmişti. Kucağındaki su geçirmez kılıfta sadece çizim rapidoları, kumpasları ve el çizimi mizanpaj defteri vardı. Sarnıç girişindeki tarihi taş kemerin ıslak basamağına çöktü. Bütün emeğinin bir gecede yok sayılması göğsüne ağır bir taş gibi oturdu.

Gözyaşlarını rüzgâra verip çantasından teknik çizim bloknotunu çıkardı. Cılız sokak lambasının sarı ışığı altında, Bizans tuğla derzlerindeki harç kaybı derinliklerini ve nem dağılım katmanlarını milimetrik kâğıda aktarmaya başladı. Kalem kâğıda her dokunduğunda içindeki kırgınlık mesleki bir tutkuya dönüşüyordu. O sırada sokaktan geçen ve Tarihi Yarımada Yeraltı Yapıları Koruma Kurulu’nu yöneten kıdemli bir arkeolog-mimar, basamakta titreyerek pürüzsüz statik deformasyon paftası çizen Damla’yı fark etti. Kâğıttaki teknik hassasiyeti gören uzman, genç kadına Eminönü ve Haliç Yeraltı Mirası Restorasyon Projesi’nde baş saha koordinatörü olarak çalışma imkânı sağladı. Damla, Haliç’in tarihi kıyılarında İstanbul’un ona pes etmeme gücünü bahşettiğini anladı.

Büyükada Yılmaz Türk Caddesi’nde Kayıp Art Nouveau Köşkler ve Ahşap Panjur Deformasyon Atlası

Irmak için İstanbul, Adalar Büyükada’nın Yılmaz Türk Caddesi boyunca sıralanan 20. yüzyıl başı Art Nouveau ahşap köşklerin görkemli cephelerinden, çam kokulu sokaklardan ve fayton aksamlarının geçmişteki yankısından ibaretti. İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Ahşap Strüktürler Konservasyonu Bölümü yüksek lisans mezunuydu; Büyükada ve Heybeliada hattındaki tarihi konutların ahşap doğrama ve panjur sistemlerinde deniz tuzu etkisiyle oluşan mantar tahribatını inceleyen bağımsız bir kentsel miras projesinde çalışıyordu. Ancak projeyi yürüten koruma derneği, bütçe kısıntılarını gerekçe göstererek araştırmayı aniden iptal etti. Irmak’ın sekiz aydır köşklerin verandalarında topladığı ahşap lif ayrışması verileri kilitli kalan stüdyoda hapsedildi; üstelik dijital ahşap sertlik ölçerlerin kiralama faturası Irmak’ın üzerine yıkıldı.

Gece saat üçte, Büyükada İskelesi’nin Marmara Denizi’ne bakan ıslak ahşap rıhtımında tek başına oturuyordu. Sonbahar yağmuru kapkara sulara damlarken üzerindeki kaban sırılsıklam olmuştu. Nizam’da kaldığı pansiyonun günlük ücretini ödeyemediği için eşyalarını tek bir sırt çantasına sığdırıp sahile sığınmak zorunda kalmıştı. Cebinde sadece ertesi günün ada vapuru parası duruyordu. Karşı yakadaki Maltepe ve Kartal ışıklarının su üzerindeki yansımları süzülürken geleceğe dair tüm umutları kararmıştı.